Posts

Etappe 4: Andenne naar Namur

Afbeelding
 Dinsdag 30 september, Gewone dingen die helemaal niet zo gewoon zijn. Vandaag lopen we richting Namur. Een wandeling langs mooie stille stukken. Stilte die ik met open armen ontvang. In die stilte hoor ik jou het best. Ik ga met de trein naar het beginpunt. Alles lijkt zo gewoon, alles zo normaal, de wereld draait natuurlijk gewoon door. Het waren juist die dingen die jij heel normaal vond, die mij altijd zo blij hebben gemaakt. Die mij raakte. Als ik na een dag werken later thuis kwam dan jij, stond er een muziekje aan, was de stofzuiger door het huis gehaald en stond er een heerlijke warme maaltijd op mij te wachten. Als ik na het eten de tafel begon af te ruimen, was het voor jou heel normaal even te helpen. Jij afwassen en ik afdrogen terwijl de koffie aan het pruttelen was. Jouw heel normaal, was voor mij een ‘zo kan het dus ook’ ervaring. Juist die gewone dingen die misschien voor heel veel mensen heel normaal zijn, vond ik zo fijn, zo warm, zo huiselijk en zo’n verademing. ...
Een reactie posten
Meer lezen

Etappe 3: Amay naar Andenne

Afbeelding
 Maandag 29 september, Mooie lieve man, Vandaag wandelen we van Amay naar Andenne. Ik zet mijn passen, ik bewandel mijn weg, maar het lukt me nog niet te ontsnappen aan die meewarige blikken. De ogen die staren bij het alleen neerstrijken op een terras, wat onmiskenbaar anders voelt, en niet lijkt te passen tussen de geliefden, families en feestende vrienden. Ik gebruik een boek als schild. Ik ben niet alleen, ik heb mijn vrienden bij me! Toch voel ik deze momenten een ‘petit jealousy’. Niet het soort jaloers dat vol zit van afgunst en wrok, maar een jaloers voortkomend uit de vraag waarom jij mij moest verlaten. Waarom onze geschiedenis maar zo vluchtig mocht zijn. Onze kleine historie, ons verhaal dat korter is dan de meeste novelles, maar langer dan slechts een anekdote.  Ik probeer een lach op mijn gezicht te toveren.  Opeens ben ik terug op het strand in Dubrovnik en hoor ik je zeggen: “Als jij lacht, kijken zelfs de meest jaloerse vrouwen om in verwondering”.  ...
Een reactie posten
Meer lezen

Etappe 2 Luik naar Amay

Afbeelding
 Zondag 28 september Mooie lieve man, Vandaag wandelen we van Luik naar Amay. Een wandeling van ruim 20k, goed te doen dus. We staan op met mooi weer en ik hoop dat we dat ook zo houden. Ook vandaag voelt de dag leeg.  Lijkt het alsof de wereld eigenlijk een beetje aan mij voorbij gaat. De afgelopen weken was die leegte zo voelbaar dat het soms een deel van mij leek te zijn. Alsof het zich uitstrekt tot alles dat ik ben. Misschien omdat de dagen doelloos waren. Lange lege dagen die eindigen in donkere eenzame nachten. Waarbij het voelt alsof de uren zich lijken uit te rekken. Alsof zich een moeras om mijn enkels vormt, die het mij het lopen bijna onmogelijk maakt. Gek genoeg: wandelen helpt. Dat is een doel op zichzelf. Vandaag begraaf ik die leegte. Een doel help me uit bed te komen. Helpt me even uit dat dal te kruipen en het lef te hebben de zon te zien. En die zagen we ook vandaag lief.  Een heerlijk warm zonnetje dat onze wandeling verwarmde. Dank daarvoor. Het was f...
Een reactie posten
Meer lezen

Hoofdstuk 2 - Maastricht naar Reims etappe 1: Maastricht naar Luik

Afbeelding
 Zaterdag 27 september  Mooie lieve man, Het heeft even op zich laten wachten, maar we zijn dan eindelijk weer op pad. Vandaag wandelen we van Maastricht naar Luik. Een flinke wandeling en hopelijk laat het lijf het niet afweten. Het was de bedoeling om eind augustus het wandelen weer op te pakken. Maar ik werd ziek. Mijn hemoglobine waarde was zo laag dat zelfs een tripje naar het toilet voelde als een uitputtende activiteit. We zijn heel wat gedoe, ziekenhuis bezoekjes, bloedprikken, echo’s en onderzoekjes verder, maar er is een uitslag en de 16e oktober ga ik onder het mes. Dus geen zorgen. Weg met de poliepen en vleesbomen en dan hopen dat ik van alle klachten verlost zal zijn. Ik heb je wel gemist hoor. Die sterke armen die me in zich sluiten. Dat gevoel van veiligheid, van steun de afgelopen weken. Ik had je graag bij me gehad. Ik hoor je zeggen; ‘kom maar meisie, geen zorgen, alles komt goed’. En ik bedenk hoe je me in je armen neemt en me tegen je aandrukt.  Je wa...
Een reactie posten
Meer lezen

Etappe 24: van Valkenburg naar Maastricht

Afbeelding
 Mooie lieve man, Vandaag lopen we alweer de laatste etappe van het Pieterpad. Vandaag is een ode aan Toos en Bertje. Een ode aan vriendschap. Vandaag loop ik met mijn zus, de beste vriendin die ik me kan wensen. We wandelen de gebaande paden, we wandelen in de voetsporen van Toos en Bertje. Twee vriendinnen die als ervaren wandelaars ons pad hebben uitgestippeld en beschreven. Zouden zij zich kunnen voorstellen dat mensen van allerlei pluimage tegenwoordig in hun voetstappen volgen? Hebben zij ooit kunnen bevroeden dat deze stappen door zo velen gevolgd zouden worden? Hun stappen hebben in ieder geval betekenis gegeven aan de eerste stappen van mij zonder jou. Vandaag plant ik dan ook beginnen. Gewoon beginnen, gewoon doen. Niet omdat het moet, niet omdat je wil, maar begin gewoon. Je weet nooit wat dat begin zal gaan betekenen. Vandaag aan het einde van het Pieterpad begint de weg pas echt lief. Dank Toos en Bertje. Dank aan allen die mijn pad volgen en mij de kracht geven deze t...
Een reactie posten
Meer lezen

Etappe 23: Sittard naar Valkenburg

Afbeelding
 Mooie lieve man, Vandaag sta ik op met het woord Trots. Trots dat ik gisteren de wandeling heb voltooid. Trots dat wij deze weg bewandelen. Trots dat ik mijn eerste diner in een restaurant, aan een tafel gedekt voor twee, alleen heb kunnen genieten. Vandaag ben ik vooral trots. Gemis is iets daar kun je weinig aan veranderen, dat is er. Ik mis jou. Op zoveel momenten, dat het moeilijk is daar woord en betekenis aan te geven. Wat ik wel kan is trots zijn dat ik mijn hoofd niet laat hangen. Dat ik, zoals ik je beloofde, mijn pad vervolg.  Hoe dat pad eruit gaat zien en wat er nog op dat pad gaat komen weet ik niet. Maar vandaag ben ik vooral heel trots op de stappen die we al gezet hebben. Ik hoor je nog zo zeggen; ‘na drie maanden ga je weer daten, ga je op zoek naar iemand, dat verdien jij’. Nu lach ik een keer: ‘Sorry lief, dat gaat niet gebeuren, ik ben voorlopig nog even lekker met jou aan het praten’. Vandaag plant ik dan ook trots. Het durven kijken waar je al bent, wat ...
Een reactie posten
Meer lezen

Etappe 22 : montfort naar Sittard

Afbeelding
Mooie lieve man, Vandaag begint niet zo goed lief,  ik ben echt een beetje grieperig. Last van de buik en een hoofd vol snot. Het begint dan ook met wat tranen, ik will dit echt doen vandaag en morgen en overmorgen. Eerst maar ontbiontbijten.m Gelukkig gaat het wandelen beter dan gisteren en komt het voorhoofd een beetje los. We wandelen gelukkig door gebied met veel begroeiing. Ook vandaag wandelden we weer door afgelegen gebied met veel stilte. Maar wel wat dorpjes op de route. Gaat het niet, pak ik de bus. Vandaag staat in het teken van stilte.  Ik voel me veel in stilte gehuld. Soms is dat heel beangstigend en soms voelt het als troost. Stilte kent twee kanten. De stilte van nergens woorden voor hebben. Stilte die als een eindeloze leegte je overspoelt. De stilte die achterblijft als het gelach verstomt. De stilte die koud voelt, donker en eenzaam.  Maar er is ook stilte die je omarmt. Stilte die de rust brengt. Stilte die ruimte geeft tot contemplatie. Stilte die je ...
1 reactie
Meer lezen